Dünden Güne Taşanlar

Rahip

Thu, 01 Oct 2009 12:00:00 +0300

Bir yunusun kuyruğunu ne kadar da andırıyor diye düşündü?

Elindeki bezin daha az kirli bir kısmını bulup, tinere batırdı ve silindirin gövdesini, deliklerin içini, kuyruğun içeri doğru kıvrılarak yay şekline gelen tüm bölümlerini titizce sildi. Kurma anahtarının pirinç gövdesi tek mumun aydınlattığı salonun loşluğunda altın gibi parlamaktaydı.

Gösterdiği aşırı özen, silme işleminin uzamasına ve bu kadar süredir karanlıkta kalıp anahtarı görmeye çalışan gözlerinin yanmasına yol açmıştı.

36 saattir uykusuzdu ve bu karanlık salonda vaktini geçiriyor, 4 saatte bir irili ufaklı salonun .. ( devamı )

En Mahrem...

Thu, 23 Apr 2009 12:04:00 +0300

Çok özel ve mahrem olan acı, asla paylaşılamaz.

Tüm pazarlama taktiklerinize karşın mevzubahis acıyı başka bir yüreğe satma girişimlerinizin kati surette hiçbir getirisi olmayacaktır. Her ne yaparsanız yapın, hayattaki belki de en kişisel şey olan bir billur prizma hükmündeki acı, kör eden ışığı ile gönlünüzü nurlara kestirmeye devam edecektir biteviye. Her an büyücek, büyüyecektir ak bir ur misali içinizde. Görmez olacaktır kişi acıdan gayrısını yüreğinin derinlerinde. Ve karman çorman ettikçe gönlünüzü, maskeleme adına daha da yükselecektir kahkahalarınızın şiddeti. An gelecek, histerik çığlıklara dönecektir kahkahalarınız acı eşiğine ulaştığınız, hüzün limitlerinizi zorladığınız çün. Bir tebessüm neleri gizler kardeşim, bir tebessüm neleri…Acının sınırının bittiği yerde başlar acımak…Susuz çorak topraklarından, nemli ve yapış yapış coğratyasına atarsınız adımınızı acımanın…Dinmez bir telaşla acımaya başlarsınız içi acılar kesmiş kendinize…

Enkazın boyutları inanılmazdır, müthiştir, biriciktir, yalındır.

İ.. ( devamı )

Güneş...

Tue, 03 Mar 2009 23:31:00 +0200

&amp;lt;!-- /* Font Definitions */ @font-face {font-family:"Comic Sans MS"; panose-1:3 15 7 2 3 3 2 2 2 4; mso-font-charset:162; mso-generic-font-family:script; mso-font-pitch:variable; mso-font-signature:647 0 0 0 159 0;} /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} p {margin-right:0cm; mso-margin-top-alt:auto; mso-margin-bottom-alt:auto; margin-left:0cm; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:612.0pt 792.0pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:36.0pt; mso-footer-margin:36.0pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --&amp;gt;seni kandırmışlar çocuk!
güneşe vaslolmaz bu çıkrıklar.
"Şems" dönmüyor ki...

Damla...

Sun, 01 Mar 2009 10:00:00 +0200

ölümün tene değişi misal,
usulca süzülen gözlerinden
nezdimizde incidir.
filhakika tennure savrulur,
hecreyleyen der.. ( devamı )

Saat...

Sat, 28 Feb 2009 02:40:00 +0200

kırık dökük vodvillerinizi alın da çalın başınıza (hem ya tutarsa?) gayri varlığını tek kaybeden ve/veya tek kazanana borçlu hikayelere tok karınlar, müteakiben kısmetimize sadece bedel ödeyen ve eşzamanlı ödetenler düşerler…

zamanın siyam ikizidir, kum saati devinir döner, kumlar su misali akar, yukarılardan çağlar aşağıya düşerler, evet üstteki kristal haznede sürekli kaybetmenin safrası haki cinneti, ama ya alttaki azizim, aşağıdaki yığın da şekil şemal kaybeder, toparlanmaya çalıştıkça küçük parçaları zamanın, defaaten düşen diğer türdeşleri ayakta durma umutlarını lime lime ederler. ve hep göz ardı edilmiştir kum saatinin gizli öznesi, görünmez paydaşı hava…hava da var ardında çepeçevre camların kumdan ziyade. ziyadesi ile çalkantılı tabiyati ile, sefer olmuştur kumları yerinden etmeye…

farzeyle ki, yerçekimli fenomen bir el olsun ötelerden harmoni içinde salınan, kumlar da çağrıya uymuş olsunlar elin peşi sıra birbiri ardınca nefsin boşluğa bırakan…beter odu şu ki betimin, vaveylasını yutmasıdır havanın her bir kum zerr.. ( devamı )

Masa Lambamın Güneşi Canlandırdığı Oyunun İlk Perdesi

Sun, 26 Oct 2008 10:16:00 +0200

Sebeplerinden muaf olması sonuçlarının,
bir kabuki oyuncusunun bilgeliğini kazandırmaz sana,
en iğreti çıkışınla dahi, vakti ile ruhunda çiçekler açtırmış bu miskini,
bir cafcaflı TRT stüdyosunu basaraktan,
rüküşçe konuşan sunucuyu tartaklamaya kolayca itebilirsin.

Binlerce şairin yazıp çizdiği ve buna devam da ettiği gibi kardeşim,
aşk çokça,
çokçadan da çok kan.
Hani diyakozlarını astıkları o siyahlı beyazlı filmde demişlerdi ya,
“to believe is to suffer “ diye.
Aynen öyle...

Özencin parlamıştı, yeni fırçalanan sedef dişler gibi,
kaltak nitelemesini kullanmıştın belki de ilk kez,
seni yurttan tereddütsüz çıkarıveren müdire için.
Kinlenişin beni bile korkutmuştu be,
öfkeyle burnundan köpekler gibi soluduğunu duydukça.

Gözlerininin kalaylı kan çanaklarına dönmesi,
sevdiğinin, en sevdiğinin, misal taptığının
sana soğuk acımasını, sıcacık şefkatlere kestirmez ki.
Hayat, tam gördüğündür, dolaşan uçarı damarlarında,
kıçına kaçandır, yediğin kazıklar,
attığın gollerdir, adama ciğerlerini tükürten kesif sızıdır,

Böyle yumarak gözlerini, kaçman tabanları yağlayarak,
hayattan soyutlanarak, bir bitki misal yaşattıramaz seni,
kendini tanımayı reddetmenin,
kendini sevmeye yetmeyeceği gibi.
Şimdi üçe kadar say ve faltaşı gibi aç gözlerini,.. ( devamı )

6 Ağustos, Saat 8:15

Mon, 11 Aug 2008 18:20:00 +0300

"Sessiz sedasız geçti hafta gözlerimizin önünden, lakin yürekte kömürleşen küllerden tüten dumanları bu dar zamanların her dem tazedir...İnsanlığın büyük kaybı, büyük nişanesi hicabın...6 Ağustos, 8:15"

On bin metre yüksekte iken, Aioi Köprüsü'nü gördünde pilot, bıraktı değerli yükünü…
Sadece 43 saniye sonra,
580 metre yükseğinde iken bomba şehrin,
Hiroşima için açıldı Cehennem’in kapıları….

Bir çocuk, bombanın bırakılması ile aynı anda hayava kağıttan bir uçak fırlatmış olsa idi, yere indiğini dahi göremeyecekti .
Öpüşmeye tam o anda başlayan çift, kaynaşacaklardı güneş sıcaklığı ile ne olduğunu dahi anlayamadan ve dua’ya başlayan kadın bitiremeden tanrılarına yakarışını, tapınağın enkazına savruluverecekti.
Güne uyanıpta tam o anda derin bir ohh çekmeye yeltenen adamın patlayacaktı ciğerleri nefesini bile bırakamadan,
Sabah sabah tam o anda eline aldığı kitabın arka kapaktaki açıklamasının son cümlesine gelemeyecekti çocuk.
Misal, bu şiiri okumaya o esnada başlayan okur, üçüncü kıtaya dahi gelemeden, mısra olacaktı bulut bulut, adına şiirlerin yakıldığı diğer mazlumlar gibi.

43 saniye…
Bir tek dakikanın 17 saniye eksiği.
Son sihirli zaman dilimi
140 bin canın, kaderlerinin kesiştiği…

Hiroşima, sakin çocuğu Japonya’nın,.. ( devamı )

Mum Dikili Lalezar Kaplumbağaların O Kutsal Coğrafyası

Thu, 03 Jul 2008 23:00:00 +0300

Olanca kulluğumla selamladıktan sonra serin sularını boğazın,
Çürümüş akasya yaprakları boyunca,
Diri gül mevsimini müjdeleyen
Polisi bol otobanların sırasınca
İçerilerine koştum ey İstanbul’um.

Titrek kalbimden süzülen aşk şerareleri,
Yalayıp geçti nur yüzlümün yanaklarından rüzgar gibi,
Senin yosun kokan meydanlarında.
Ve hicrana garketti cılız kuzgunlarının kıyıya vuran pençeleri,
Artık yepyerlin olan biz aciz miskini…

Ansızın dumanlarla yanımda bitiverdi korkunç bir çingene
Ki tiksintisi ve korkusudur tüm soylu asillerin,
Şöyledir yavrusunun hüzünlü hikayesi;
---
“Ve sen,
Camların yansısında,
Sanrı siyahı süzdüğüm kumral bebe,
Azimle, inatla yapışmışın
Dolmuşun paslı demirlerine.
Ardında seni dilendiren ninen,
Sağ yanbaşında esmer ağabeyin.

Ak, pus yüklü geleceğe
Uyumadan,
Ve şaşır senden bahsedildiğini fısıldadığımda kulaklarına,
Yazarken ilgiyle, garip garip nazar eylediğin mısralarımın.
Ve ferahlat nefsini devinerek ninenin kucağında,
Usul usul sallarken dolmuş beşik gibi
Körpecik bedenini cam kenarlarında.”
---

Uzaklarında ey İstanbul bir karanlık kuytu sokağının yanıbaşında,
Bir yiğit şahanın yüreğini deldi puşttan şevkle fırlayan mermi,
Umut dolu bir gelecek, kanla yerlere devrildi…
Ah, amcam, abim, eniş.. ( devamı )

Seyfe Susadı

Mon, 28 Jan 2008 16:23:00 +0200

Göçer kanatlar düş görür,

Seraba çalar rüyaları,

Kuru gölde su gördük sanarlar.

Yanılırlar...

Konarlar <a href="http://www.radikal.com.tr/haber.php?haberno=164887">Seyfe</a>’ye,

Hülyasından, kapkara bir karabasana

Uyanır balıkçı...

Bir bakmış ki, su terk-i diyarda.

Çürür çamurunda kerevet kapanları.

Siyasi,Sus!adı Seyfe...

Çatlamış diyarlara bir çare,

Kudrette sende, erkte,

Gözler&Zelzele

Mon, 14 Jan 2008 22:43:00 +0200

ürkek gözlerine rağmen nasıl da hızla kayboldu gözden.
oysa öylesine titriyordu ki gözbebekleri, görünmez heyelan dalgaları ile sallanıyordu bulunduğu her mekanın zemini.
tüm bunlara rağmen, öylece yitti gözlerimin önünden işte. sessizce...
ve fonda tüm zamanların, tüm beğenilerine haiz melodiler çınlıyordu için için.
ağır ağır alıyordu nefeslerini köşede oturan lavantacı kadın.
güneş mi doğdu, yağmur mu yağıyor, esiyor mu hafiften?
sorulara, dönme dolap sepetleri misal tekrar tekrar binip, yukarılara çıktığımı hissediyorum. kuytulardan sızan karanlık, sokakları istila etmeye başlıyor ve bronz heykellere dönüveriyor duvar altlarındaki her bir çöp tenekesi .
parlayan gözleri ile, kör kediler çıkıyorlar şerefle, yurtlarını ve umutlarını kaybetmiş diyar diyar gezen şövalyeler misali.
hoşgeldin gece...
onca sarsıntı sonrası hakettin dinlenmeyi asırlık cadde.
oysa ben, daha bir ömür daha sarsılmaya razıydım o titreyen gözlerin depremlerinde.
hoşgeldin gece...

.. ( devamı )

Aşk Nedir?

Sun, 13 Jan 2008 11:30:00 +0200

Bir küçük alıntıyla başlamak istiyorum konuya ilişkin ilgisi olduğunu düşündüğüm (Schrodinger'in Kedisi -Kabus'tan)
Kullanılan sözcük sayılarının azaldığının idrakindeydim dedi Kadızade, mazeret beyan eder gibi, Belki de dile ilişkin kaygılarımız Türkçe-Osmanlıca tartışmalarıyla sınırlı kaldığından afaziye(konuşma yitimi) uyanamadık. Kelimelerin sesli/yazılı şekilleriyle uğraşıyorduk. Beyinlerimize ulaşıp ulaşmadıkları üzerinde düşünmek aklımıza gelmedi. Düşünce içeriklerinin korunup korunmadığının üzerinde de düşünmedik."

Aşk, bizlerin de anlamı konusunda afaziye uğradığımızı düşündüğüm, büyülü bir tinsel düğümün göbeğinde yer alan biricik pırlanta sözcüktür...Tarifi mümkün değildir...Bizce her bir açıklama çabası, şol sözün entropisini arttırmaktan gayrisine yaramaz...Meğer ki işbu pırlantaya vakıf olup gönlünüzün nazlı boynuna, şahdamarlar arasına bu ışıltıyı teslimiyet zinciri ile yerleştirdiniz, o zaman aşkın ne olduğunu ancak hissedebilirsiniz...Lakin bu hissediş bilmelerden, türlü tanımlama teşebbüsleri ertesinde edindiğiniz sözel bilgilerden fersah fersah uzak ve güzel olacaktır...

.. ( devamı )

Engin Taşkaya Bu Dünyadan Yitti....

Fri, 11 Jan 2008 10:34:00 +0200

Aniden nazarıma çöken keskin ışık,
Sol yanıma yayılan amansız sızı,
Keskin kokusu pişmiş etimin...

Yandım anammmm!
Yandım.....

- Dersteydim, hayır, hayır durakta, sonra otobüs....Kitaplarım, kitaplarım tutuştu...Kollarımda hissettiğim bu kablolar, tenimi sımsıkı saran sert, pürüzlü sargılar, bu ağır koku....Nerdeyim? Kabus bu, bir karabasan....Ayşegül, el ver bir yol, el ver Ayşegül! Naçârım...

Başının sol tarafı sargılar içinde. Şükür sağ gözü açıkta, açıkta ama öpülesi yanağından kaşına dek kan torbasına dönmüş şişip morarınca, nasıl açsın o tek kutlu gözünü, nasıl açsın da bakınsın etrafına, görsün umarsız dolaşan hemşireleri, boş ziyaretçi sandalyesini yanıbaşında...

-Ayşegül, yaban gülüm, dön gel ecel ruhum almadan...Kol kanat ger geceme, kabusuma, yarelerime, maşuk yüreğim aşkınla semalara dek erişmek ister...Allah’ım bu nasıl bir acıdır, parmaklarım sızlıyor, kollarım, bacaklarım, buz kestiren soğuktan eziliyor ciğerlerim.....Allah’ım, sen bizleri esirge, nerlerdeyim?

Can kardeşim, hastanedesin, yareler içindesin...Acıdan tutuştuğunu, yandığını sandığın cümle parçalanmış uzvunu şimdi kesti hekimler. Tuğlalar, kiremitler taşıyıpta, kum elemiş, sıva karmış ellerin yoklar artık, ne emeğinin kutsal nişanesi nasırlar kaldı vücudunda, ne de biçare kaderinin ellerdeki izdüşümü belli belirsiz çizgiler...İçinin ürpermesi, onlarca kat gazlı bez içinde üşümenin nedenidir göğsündeki yanıklara sürülen melhemler...

-Bu bir imtihan mı? Doktor olmayı bu kadar çok istediğimden mi çektiğim bunca çileler? Kitaplarım dağıldılar, yanıyorum, yanıyorum...Kitaplarla birlik, tutuşuyorum... Kavrulsam erisem kurtulsam, ya kardeşlerime ne olur, ya anam...Kiml.. ( devamı )

İstanbul Benim...

Sun, 02 Dec 2007 21:13:00 +0200

Güneşli ve kuru olmasının yanında ılık bir İstanbul pazarı olmasından da istifade ederek,

“İstanbul benim” konsepti ile muhtelif yerlere yine konsept gereği yalnız yürüyüşler yaptım gün boyu,

duraklarım, Kadıköy, Beşiktaş, Dolmabahçe, Üsküdar, Fethipaşa Korusu, Kadıköy ve Bahariye Caddesiydi (elbette tüm bu mekanlara yürüyerek gitmedim, sıklıkla vapurlardan istifade ettim :) ).

Dolmabahçeye yürüyüşüm sırasında sürekli aklıma takılan o meşum soru yine belirdi zihnimde...

Böylesi bir kapının, kapı olarak işlevi var mıdır, onca heybet niyedir? Her tür kuşatmada ilk zorlananlar, yapıların kapıları değiller midir? Koçbaşları, toplar bu işe yaramazlar mı?

En nihayetinde, bu sorularımdan filizlenen sultanla vezirleri arasında geçmesi muhtemel şöyle bir diyalog geldi aklıma...

-Vezüüür, yine yıkmışlar kapıyı, kaç defa söyledim, dantel gibi işlenen kapuları kal'alarımıza.. ( devamı )

"Bey"in Ölümü ve Türlü Türlü Tansık

Sat, 01 Dec 2007 15:00:00 +0200

kayboldukça
karaladığım kelimemsin çığlık...
kudreti ile ak kağıda
buram buram yankı yayan...
sol kulağımdaki biçare gamze,
aynadaki yansımda nicedir
bakmayı yek yeğlediğim...

bin dikenli
bin köklü
bozkır çalısı,
kopartıp attı
saklandığı ciğerinden
kanlı gözlerle
nasırlı ellerinle sökmen ertesi
yürek denen o et parçasını.
kırıldı hokka,
yayıldı kağıda mavi çığlığın...
toplu yanaklar şöyle bir titredi,
g.. ( devamı )

Ötekinin Zoraki Ayıklığı

Fri, 30 Nov 2007 01:27:00 +0200

bir yarısı olmuş gecenin...

işler, işler yarına yetişmesi gereken,

bir yorgun beyin, bir çift kanlı göz...

bilgisayar başında tüketilen sessiz bir gece...

sanki, sanki iki aynı kutbu mıknatısın işle düşüncelerim, birbirlerini sürekli iten...

iş dışında herşeye meyilli beynim; bu yazıyı yazmaya, uyumaya...

gecede seyreyleyen bir biçare ötekiyim...herkesler bilmem kaçıncı rüyalarında, herkesler benim dışında...bir de körasıcaaa bekçiiilerrrrr elleri düdüklerinde...

yüzümü sıvıyor monitörden gelen ışık hüzmecikleri...her bir hüzmecikte yorgunluk tohumları, dimağıma serpilip, bezginlik ağaçlarına filiz verdiren...

uzun gecede, dört boyutlu sıkıntım...sıkıntımın dile gelmesi dilden süzülen kelimelerimle ana dilimde...yazı olması, bir şişenin içine konulan mektup misali,

fırlatılması şol sanal maviliğin metalik mavisine...

.. ( devamı )

YANSI

Wed, 28 Nov 2007 19:47:00 +0200

Karanlık,
Dolamalı sanrılarla bezeli.
Biri biter
Acıyla, çığlıklarla,
Pür-i pak başlar biri...

Gece!
Ergimiş günle demir attığın
O maviş liman,
Mührü kamer
Yaldızı bol ferman,
Yıka ışıltılı "ben" aynasını
Boz bulanık sessizliğinle.

Nicedir bende değilim,
Bak bana, izle nefsini.
Ne kadar da güzelsin!
Ne kadar tanrı!
Giderek düş herşey,
Giderek yalnızlığım.

Akislerin ardındayım.

.. ( devamı )

Yare dair nefsimle münazara...

Mon, 26 Nov 2007 20:08:00 +0200

devran devran olalı beri acep böyle devir hiç yeryüzüne geldi mi?
öyle bir dönmekte ki çarklar, her bir insan, ayağına gelen
hayırlı şeylere dahi şüpheyle yaklaşmakta,
öyle bir sindirilmiş, üzülmüş ki kişi,
başına gelen iyi şeylere dahi güvenemez halde, güzele sevinemeden, öylece durumuna uzaktan bakmakta...

aşka bile...

sevmek seni, yani çaresizce, derhal, sualsiz teslim olmam gönlünün muhabbetine,
aşkımı değersiz kılmaz ki.
sorgulayan gözlerinle bakman aşkıma, bil ki bu yaşlı gezegende varolmuş vedahi olacak herşeyden çok üzer bu miskini...
titresin isterim gönlünün en hassas telleri, dimağına aksim düştüğünde...
bil ki ben en güzel kokulu çiçeklerin, taç yapraklarının kuytu karanlıklarında kozaya durmuş tırtılım.
onca bekleyişim senin içindir, acılarla arıtıp da gönlümü, dünyadaki en saf aşkı sana sunmaktır gayem...
ve tırtıllığım umarım ki seninle son bulacak, seninle kanat açacağım günün renklerine ve çiçeklerin başdöndüren özlerine ve gerçek olacak "tırtılın kaderinin güzel ölmesine " dair kehanet...

yelken misali açıp kollarımı,
sana topluyorum esen tüm rüzgarları...
biriktirdiğim şimşekler de senin içindir,
büyüttüğüm çiçekler de...

meğer ki batan güneşin
kızıla çaldığı doğayı seyrettim uzun uzun,
bil ki bu da sanadır ,
serebilmek içindir, türlü güzellikleri
miskin ruhumdan, zarif ruhuna...

ve okumuşsak eğer iki satır
emeğe dair,
paylaşmaktır amacım,
sevgini tüm bir evrenle,
bulmaktır seni tekrar tekrar
dökülen alın terlerinde...

ve ey güzel bu çileli bekleyiş,
mahsende ki şarap misali
karanlıklarla boğulmam da senin içindir...
içimi kemirmesi mikrop gibi acıları.. ( devamı )

USTA

Sun, 25 Nov 2007 14:33:00 +0200

Geçmiş zaman olur ki, çok eskiden yazdığım bir yazı, 99 senesine ait. Lakin, tıpkı Ortaçgil'in söylediği gibi, sıkıştırılmış tuğlalar

misali sözler, yerlerini değiştiremezsin hiçbirinin, geçmişten çıkardığım gibi paylaşıyorum, olduğu gibi... (kimbilir, yeniden üzerinde çalışmaya üşendiğimden, tembelliğime mazeret uyduruyorumdur) Herşey gibi zaman da bir <a href="http://www.metacafe.com/watch/739125/rabbit_hand_shadow_puppet/">gölge oyunu</a>

-Ahmet Usta, hadi çocuklar seni bekliyor.
-Tamam geliyorum.

Hemen toparlanıp nasıl da çıkıverdi. Koca salonda ışıklar sönmüş, yalnız bir mum canlı bırakılmıştı zifiri karanlıkta. Mumun nazlı nazlı salınımları salonun kuytularını okşuyordu. Usta sıvadı kollarını ve başladı tek marifetini sergilemeye.

Önce işaret parmaklarını birbirine kenetleyip, baş parmaklarını da usulca bitiştirerek bir kelebek yaptı. Mum alevinin de yardımıyla sanki duvarda oradan oraya uçan canlı bir kelebek varmış gibi gözüküyordu. Sonra bir kuş, köpek, deve, hindiler daha birçok cansız gölge, canlanıyordu sanki ustanın hünerli elleriyle.

Bir çocuk daha sonra ondan yeşili yapmasını istedi. Usta önce bir elini düz bir kütük gibi kullandı, diğer elini ise dal parçalarıymışçasına diğerinin üzerine koydu. Bir ağaç çıkmıştı ortaya, vedahi ufacık çocuklar bile anlamıştı ağacın bir ulu meşe olduğunu. Başka bir çocuk, ihtimal ki güneylidir, maviyi göstermesini istedi, usta bu sefer de bir balı.. ( devamı )

yeşillerden bir ottur ayrık...

Thu, 22 Nov 2007 16:10:00 +0200

su meraklıdır, dinlemeyi sever....

-neyin var?
-bilmem...arıyorum herhal...

köylü otudur ayrık, bilmez süslü konuşmasını, hani örste demiri döver gibi konuşur, ara ara, külçe gibi ağır...

-gariptir ki bende bilmem aradığımı
-bir sebebi olmalı hiçdeğilse, boşa değildir eminim yöre yöre, diyar diyar aranman, hep ötelerde olması gönlünün bulunduğun yeri beğenmeyip. nedendir ayrıklığın, bak yanıbaşında gül var, menekşe var sümbül var. çim var yeşili dillere destan, ıtır var büyüsü insanlara dahi erişen. Ama oralı dahi değilsin sen. Yoksa benden mi kaçarsın. Köklerin umarsız bensiz yerler mi arar tüy tüy toprağı dinleyip.
-sensiz olur mu hiç. sen ki özümsün, yaşam pınarım, neşemsin. sensin bana uzaklardan gelip, uzakları anlatan. Uzaklar sahi, ahh uzaklar...neylemezdim ki ayaklarım olsa şunculeyi.. ( devamı )

Hasretinin İnce Sızısı, Aziz ve Hak En Az Aşkın Kadar

Tue, 20 Nov 2007 12:26:00 +0200

Ellerin kurtulduğunda ellerimin zindanından,
Et olurum! Şehrin yalnız sokaklarında ruhsuz yürüyen,
Senli zenginliğimi, tenha boşluğumla doldurur yitişin,
Her demim keder, her demim hüzün, her demim isyan…

Sende gül çok,
Neşeler de sende,
Işıltısı en bol sevinçlerin en pembeleri de.
Sendedir en kederli anlarında,
Nazar edip yakamozla yıkanan çöplere,
Türlü çirkinlikleri origaminin uçan turnalarına benzetme
Ve ceylan gözlerinle derdini inceden inceye anlatmanın o dehşetli yetisi…
Benimse nem var ezildiğim güneşçe de.. ( devamı )